
Antybohater
„Józef Gębski”
XIX-wieczny przestępca o nieustalonej tożsamości, sprawca głośnego zabójstwa profesora Ludwika Zejsznera, jednego z najwybitniejszych polskich geologów. Pod nazwiskiem Józef Gębski zatrudnił się jako służący u 66-letniego uczonego w Krakowie. 3 stycznia 1871 r. zabił śpiącego profesora i splądrował jego mieszkanie przy ul. Brackiej. W śledztwie i podczas procesu, który ruszył jesienią 1871 r., wyszło na jaw, że od lat posługiwał się fałszywymi nazwiskami i zmyślonymi życiorysami. Policja rozesłała nawet jego fotografię do innych jednostek, co było wówczas nowością, ale prawdziwych personaliów nie udało się ustalić. W grudniu 1871 r. sąd skazał go na śmierć przez powieszenie; jego wspólnik Łempicki dostał rok ciężkiego więzienia. Cesarz Franciszek Józef skorzystał z prawa łaski i zamienił karę śmierci na dożywocie, co ogłoszono skazanemu 6 czerwca 1872 r.