
Antybohater
Jan Młynarek
Kapitan Urzędu Bezpieczeństwa, od 1945 r. naczelnik aresztu śledczego UB przy ul. Kochanowskiego w Poznaniu, zapamiętany w powojennej Wielkopolsce jako wyjątkowo bezwzględny sadysta. Do przesłuchiwanych, których bito i zastraszano, zwykł mówić: „Tu jest Majdanek, a ja jestem szef". Z racji stanowiska dowodził plutonem egzekucyjnym, a według relacji więziennego kapelana często zabijał skazańców osobiście, w lasach między Gądkami a Kórnikiem. W styczniu 1947 r. prowadził brutalne śledztwo przeciwko członkom konspiracyjnej organizacji młodzieżowej, oskarżonym o zabicie działacza Związku Walki Młodych, którego uważali za donosiciela UB. 15 lutego 1947 r. kierował egzekucją dwóch z nich, 19-letniego Zbigniewa Kosmowskiego i 21-letniego Bogdana Dybizbańskiego. Wyrok wykonano tydzień przed ogłoszeniem amnestii, która zamieniłaby im karę śmierci na więzienie. Ciał nie wydano rodzinom i do dziś ich nie odnaleziono; w 1997 r. sąd unieważnił wyrok. Młynarek pozostaje jednym z symboli stalinowskiego aparatu represji w Poznaniu.