
Antybohater
Tadeusz Wencel
1948-1983
Dwukrotny zabójca, stracony w 1983 r., którego słowa „wyrwałem chwasta" weszły do potocznej polszczyzny za sprawą filmu „Psy 2". Urodzony pod koniec lat 40., jako małe dziecko został oddany obcym ludziom i wychowywał się w melinie, a potem w domu dziecka w Wągrowcu i kolejnych zakładach poprawczych. Po wyjściu na wolność w 1968 r. odnalazł w Bydgoszczy matkę, która go odtrąciła; odtąd jego życie toczyło się między więzieniami, aresztami i szpitalem psychiatrycznym w Świeciu, a na wolności spędził łącznie około półtora roku. W Boże Narodzenie 1976 r. w Świeciu udusił Janinę M., znajomą z meliny, gdy przyznała, że pieniądze przeznaczone na pomarańcze dla swoich dzieci wydała na alkohol; ciało ukrył w kufrze na strychu. Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy skazał go 12 maja 1977 r. na karę śmierci, którą Sąd Najwyższy zamienił na 25 lat więzienia. W 1981 r. udusił współwięźnia, który po zamachu na Jana Pawła II oświadczył, że sam zabiłby papieża za butelkę wina. Przed sądem tłumaczył, że uwalnia społeczeństwo od „chwastów". W maju 1982 r. Sąd Wojewódzki w Pile skazał go na karę śmierci, a Sąd Najwyższy ten wyrok utrzymał. Kilka tygodni po telewizyjnym wywiadzie, w którym opowiedział o swoim losie, został powieszony 7 lipca 1983 r. w Poznaniu. Na jego postaci Władysław Pasikowski wzorował więźnia Wyrka z pierwszych scen „Psów 2".